ODPOWIEDZIALNOŚĆ KARNA PRACODAWCY ZA ZANIŻENIE LICZBY PRZEPRACOWANYCH GODZIN I NIEWYPŁACENIE PEŁNEGO WYNAGRODZENIA. STUDIUM PRZYPADKU


Słowa kluczowe: wynagrodzenie, czas pracy, praca tymczasowa, złośliwe i uporczywe naruszanie praw pracowniczych, dochodzenie roszczeń

Автор: Tomasz Juraszek

Навчальний заклад: Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Katedra Prawa Pracy i Prawa Socjalnego

PDF версія публікаціїд

Abstrakt. Przedmiotem opracowania jest analiza przypadku, w którym pracownik zatrudniony przez agencję pracy tymczasowej wykonywał swoje zadania na terenie Republiki Federalnej Niemiec. Spór powstał w oparciu o błędne wyliczenie (zaniżenie) liczby przepracowanych godzin. Tym samym pracownik uzyskał mniejsze wynagrodzenie. Różnica między rzeczywistym czasem spędzonym na terenie zakładu pracy a wyliczonym wynagrodzeniem uzasadniana była przez pracodawcę niewłaściwym realizowaniem obowiązków pracowniczych i brakiem zaangażowania w procesie pracy. Pracownik złożył na policji zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa z art. 218§1a kodeksu karnego. Analiza przytoczonego stanu faktycznego prowadzi do wniosku, że działania pracodawcy nie spełniają znamion czynu zabronionego stypizowanych w art. 218§1a kodeksu karnego. Jednakże podjęcie decyzji w przedmiocie odmowy wszczęcia dochodzenia nie wyłącza dochodzenia roszczeń w sądzie pracy. Stąd też wynagrodzenie z tytułu czasu pracy przysługuje za faktyczny czas, w którym pracownik przebywał na terenie zakładu pracy. Umowa o pracę jest umową starannego działania, nie zaś umową rezultatu.